ارتباط موثردرمحیط های آموزشی

نام ونام خانوادگی: ایوب مقصودی        سمت: معاون اجرایی مجتمع                 مدرک تحصیلی: کارشناسی ارشد                      رشته تحصیلی:فلسفه تعلیم وتربیت

کدپرسنلی:                             مدرسه محل خدمت:تربیت قویی                       شماره تلفن محل کاروهمراه:

 

چکیده داستان:سال تحصیلی 1384بودکه من بعنوان مدیرآموزگاربرای مدرسه ابتدایی شهیدمنتظری آقاجقلوابلاغ مدیرآموزگاری گرفتم.فاصله روستاتاشهرگرماب حدودا"50کیلومترودرطرف غرب آن قرارداردوازطرف غرب بافصله 12کیلومتربه جاده بیجار-زنجان می رسد.مردم روستااکثرا"باکشاورزی ودامداری به کسب روزی ومعیشت می پردازند.مردمی خونگرم ومهمان نواز.مدرسه ای داردآجری بادیوارهای خشتی،بادانش آموزان تشنه یادگیری علم ودانش وفوقاعاده معصوم وبی ریا.علاقه من به خدمت درمنطق محروم سبب شدکه این روستا رابه عنوان محل خدمت برگزینم ودرآن جابیتوته کنم.آخرهفته برای سرکشی وتجدیددیدار به خانواده پدری باوسیله نقلیه موتورسیکلت به روستای خودمان قویی که نزدیکی گرماب است می آمدیم .فصل پاییزباهمه مشکلاتی که داشتیم گذشت.ازجمله آمدن به اداره و...

          دی ماه بودکه من همراه همسرم بعدازظهرجمعه سواربرموتورسیکلت به روستاآقاجقلومی آمدیم که برای فرداصبح شنبه برای کلاس آماده شوم.هواسردبودوجاده هم گل وبرف.نزدیکی روستای  باشقشلاق که رسیدیم زنجیرچرخ موتوربراثرگل ولایی که لای گل گیر،گیرمی کردپاره شدومن عاجزازدرست کردن آن ،به همسرم گفتم شماکناراین موتوربایست ومن بروم ازروستای باشقشلاق کمک بگیرم.اول به سراغ راننده یک وانت باریانیسان رفتم چون آنجاتعمیرکارنبود.ایشان به جشن عروسی دعوت شده بود.به آن مجلس مراجعه کردم راننده بااین که آنجابودپیام دادکه بگوییدمن نیستم .به سراغ چندنفردیگررفتم ونتوانستم کاری ازپیش ببرم.به مخابرات روستارفتم تاشایدبه روستای آقاجقلو تلفن بزنم وازآنجایک ماشین بگیرم .متأسفانه خط تلفن هم قطع بود.باتمام یأس وناامیدی پیش همسرم برگشتم ایشان هم ازسرمامی لرزید.چاره ای نداشتم به خداتوکل کردم وموتورخاموش راهول می دادم وگاهی همسرم درسربالایی هاکمکم می کردتابلکه به روستای آقاجقلوبرسیم.خورشیدهم کم کم چهره اش رازیرنقاب کوههاپنهان می کرد.کمی به همین منوال گذشت ومن وهمسرم نفس نفس زنان به کار ادامه می دادیم.که ناگهان چراغ یک ماشینی چشم ماراخیره کرد.رفتم وازراننده خواهش کردم که به ماکمک کند .دیدم آقای حسینی مسوول کمیته امدادگرماب است که ازسرکشی روستاها دوربه سمت گرماب می آید.مارادیدماجراراپرسیدومن آن رابرایش تعریف کردم. موتورراداخل ماشین گذاشتیم وسوارآن شدیم.ماشین بسیارگرم بودواین بودکه مابه مقصدرسیدیم.ازایشان بسیار تشکرکردم ومن خداراشکرمیکردم که به ماکمک کردودرآن روزتوانستیم صحیح وسالم به مدرسه برسیم.

تونیکی می کن ودردجله انداز                                       که ایزددربیابانت دهدباز

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 20:33  توسط ایوب مقصودی  |